(fbt) فقط به خاطر تو

روش های که باعث می شود با

مردمان رابطه بسیار صمیمی و دوستانه دایمی داشته باشیم

اشعاری طنز ازشاعران معاصر

(((رمضان ))))

استاد رحیم دیندار( کامران)

رمضان       ماه      خدا         جلوه        عرفانی    ماست

ماه     تهذیب     دل      و       چهره       قرآنی        ماست

دست   شیطان      لعین      کوته      از      این ماه صیام

در  سرای     دل    و      جان      توبت   عمرانی    ماست

گنه    از    تن     به     زدائیم     و     ر  یا    را   به    کَنیم

 اندر  این   ماه      الهی      که    دعا        خوانی    ماست

دیده    تا    صبح     نه خوابد     کم   در    این     ماه    خدا

لیله      القدر     خدا      وقت    گل       افشانی      ماست

جسم    جان ها   همه    روئین     تن  از     این   فیض خدا

شد    به    ماه   رمضانی      که     دعا    خوانی     ماست

طبع     کامران    در    این        ماه    بسی      گویا    شد

رمضان      مایه        فیض        سخن     دانی     ماست

سالگرد ارتحال امام خمینی (ره)تسلیت باد

ما معتقدیم که عشق سر خواهد زد

بر پشت ستم   کسی تیر خواهد زد

سوگند   به    هر چهارده    آیه نور

سوگند به زخم های سرشار غرور

آخر شب سرد ما سحر می گردد

مهدی به میان شیعه برمی گردد

اللهم  عجل     لولیک          الفرج

میلاد مهدی زهرا س مبارک باد

فرستنده:

 محمد جان :مدیریت     محترم  

     سایت 

ܓ✿ قط♥ـره قط♥ـره زندگی ܓ✿

 ازشعرهای ارسالی و

    باز  دیدتان    متشکریم

آخرین نظرات خوانندگان

دل تنگ

بر     بوم     دل  تنگ   خودم   آه كشیدم

در    فكر    تو بودم     كه   رخ ماه كشیدم

در حسرت    دیدار   تو    ای   ماه مجسم

رنگی    به     تماشا   زدم   و    آه کشیدم

پاكی تو   را    وقت    تجسم    به نگاهی

با اشك    وضو     كردم     آنگاه    كشیدم

بااین    نگرانی كه تو چشمی نخوری باز

چشمان     قشنگ   تو به    اكراه كشیدم

لبهای تو   را می كشم    و می چشم انگار

ای وای از آن لب كه   به این    راه كشیدم

تا     اینكه   خدا   یار    و    نگهدار     تو باشد

بر سینه ی     تو نقشی   از    الله  كشیدم

برایت مینویسم

تا بی نهایت

تا نگاهی گم شود

در چشمهایت

*
برایت مینویسم

با طعم رسیدن

با هوایی که در آن

شوق پریدن

*

برایت مینویسم

با زلال اشکهایم

شاید آن وقت بدانی

قدر نوشته هایم

برایت   می نویسم   بهترینم

  بدانی تا که من عاشق ترینم

فرستنده:

 محمد جان :مدیریت     محترم  

     سایت 

ܓ✿ قط♥ـره قط♥ـره زندگی ܓ✿

 ازشعرهای ارسالی و

    باز  دیدتان    متشکریم

بوس و کنار

    آمد  به   وجد   دلبر  و   غم در حصار شد

    مطرب بخوان که  موسم بوس و کنار شد

    هر جا که بنگری  همه شادند و شادمان                        

    امّا    عروس      درد    مرا  پرده  دار شد

    مجنون را اگر  شب غم تیره شد چه باک                                         

   روز   سفید من  ز    غمت شام  تار  شد

  ای وای از آن سپیده   دم تلخ  و  جانگزا              

 ای وای از آن دمی که  دلم سوگوار شد

   رفتی    تو   از    کنار    من   ای   نو بهار  من                          

   چون    لاله      قلب    زار     منت  داغدار شد

   خورشید    می دمید  و   ز     بوی  فراق   تو                                                 

    مرغ  دلم  چو   قمری    شیدا    خمار    شد

    دانی که بیرخت به  گلستان  چسان شدم                                             

   چشمان   پر   ملال   منت     اشکبار    شد

    از بس  که ژاله می چکد از   نرگس   ترم                        

   گلزار دیده ام    ز    غمت  لاله  زار   شد                                                                             

  گفتم به  کوهسار  غمم  را    عیان کنم                                    

 گریان به حال  زرد دلم     کوهسار شد      

بغض فلک   گرفت  چو   فریاد من شنید                                   

ماتم  سرا زحال  دلم      روزگار      شد   

  بسیار قصه  از  غم هجران  شنیده ام                                

 اما غم  فراق  تو  چون    چوب  دار شد   

  آتشکده دل است  و زمستان نگاه  من                                                 

چون دیده های برفیم  آتش حصار شد 

 ازمدعی دگر چه شکایت  کنم که چون                       

  دردا    طناب  دار   دلم  زلف  یار   شد   

 ای  باغبان چگونه   کنم  ترک   گلستان                                                      

 از عشق نو گلی  دل من بی قرار شد                                                                                 

 کوچه خیال من آن ماه    وش   گذشت                   

 چندان گریستم که دل از غصه زار  شد           

شاه است و تاج داردبرسر ولی چه سود                                            

از  خون   خیل   غم   زدگان   تاج دار   شد     

 کامران اگر چه کند دل از   روزگار    دون      

 در  ملک شعر خیمه  زد و نامدار       شد       

دو شعر بسیار معروف در توصیف

اولین و بزرگترین

اختر تابناک آسمان جهان اسلام امام علی(ع)

علی ای همای رحمت.......

علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را

که به ماسوا فکندی همه سایه ی هما را

دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين

به علي شناختم به خدا قسم خدا را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

چو علي گرفته باشد سر چشمه ي بقا را

مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ

به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

برو اي گداي مسکين در خانه ي علي زن

که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را

بجز از علي که گويد به پسر که قاتل من

چو اسير تست اکنون به اسير کن مدارا

بجز از علي که آرد پسري ابوالعجائب

که علم کند به عالم شهداي کربلا را

چو به دوست عهد بندد ز ميان پاکبازان

چو علي که ميتواند که بسر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحيرم چه نامم شه ملک لافتي را

بدو چشم خون فشانم هله اي نسيم رحمت

که ز کوي او غباري به من آر توتيا را

به اميد آن که شايد برسد به خاک پايت

چه پيامها سپردم همه سوز دل صبا را

چو تويي قضاي گردان به دعاي مستمندان

که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چوناي هردم ز نواي شوق او دم

که لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را:

«همه شب در اين اميدم که نسيم صبحگاهي

به پيام آشنائي بنوازد و آشنا را»

ز نواي مرغ يا حق بشنو که در دل شب

غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا

ای دل زهمه بهتر با مهر علی سازیم

جان در ره این مقصود مردانه در اندازیم
باشیم گدای او بر جمله سر افرازیم
در حلقه مستانش با نغمه هم آوازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم

از دفتر عشق او حرفی به ولا خواندیم
دیدیم جمالش را لا حول و لا خواندیم
زین آیت رحمت ما الا الله و لا خواندیم
توحید سرایانیم گوینده ی این رازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم

تسبیح و نماز و صوم مر مردم مسجد را
دیر و حرم و کعبه هم زائر و قاصد را
جنات و قصور و حور مر عابد و زاهد را
با مهر و مه رویش با حور نپردازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم

ما را سر کویش از کون و مکان خوشتر

دیدار مه رویش از هر دو جهان خوشتر
زنده شده از بویش هم از دل و جان خوشتر
خود از رخ این معنی ما پرده براندازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم

ما خاک نشینان را منگر تو حقیر و پست
با یاد خدا شستیم از جمله ی هستی دست
از جام هوالباقی گشتیم خراب و مست
از فرط نشاط و عشق چون مرغ بپروازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم

هر چند فقیرانیم فجر همه شاهانیم
در مملکت امکان شاهنشه و سلطانیم
در پیرو ی مولا ما گوش بفرمانیم
گر بنده یزدانیم لیک از همه ممتازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم

ای ساقی جانانه می ده دو سه پیمانه
تا باز کشیم از دل ما نعره ی مستانه
ای مطرب فرزانه زان دلبر یکدانه
بر خوان دو سه افسانه تا با تو بیاغازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم

ذکر دل ما بنده دان ناد علی باشد

طاعت که بود مقصود آن یاد علی باشد
هستی که به بود آمد از داد علی باشد
ما کفر نمی گوئیم افسانه نمی سازیم
هر کس به کسی نازد ما هم به علی نازیم

شعر های ناب

حسن یوسف دم عبسی ید بیضا داری

آنچه   خویان   همه   دارند تو تنها داری

عمر گر خوش گذرد زندگی نوح کم است

ور  نه گر  بد گذرد نیم نفس بسیار است

تا تو نگاه می کنی   کار من  آه   کردن است

 مردم از این تگاه نو این چه نگاه کردن است

روز و شب از قراق تو اشک ز   دیدگان چکد

بیتو خیال   زندگی    عمر   تباه کردن است